Toloue Gole Yas

2005-08-22T01:49:00.000+04:30

قابل توجه تمامي دوستاني كه در مدتي كه در شهر كتاب كار مي كردم با آنها آشنا شدم و دوستان قديمم : فردا يعني سي ويكم مرداد ماه هزار و سيصد و هشتاد و چهار آخرين روز كار من در شهركتاب خواهد بود .آگر بدي از من ديده ايد به لطف خودتان فراموش كنيد و من رو ببخشيد . متشكرم

2005-08-15T00:05:00.000+04:30

ديروز نبوده ام ... اگر ديروز مثل امروز بود، نمي خواستم كه باشم... امروز گناه دار ...امروز خسته...امروز اجتماع هاي تهي... امروز تهي ِ مجموعه ها...امروزي كه انسانها به دنبال صندلي گران قيمتي هستند تا به جاي يك آغوش گرم خود را در آن تسلا دهند... امروزي كه عشق ، جرم است و عاشق ، گناه كار...نه ... اگر ديروز بسان امروز بوده و فردا همانند آن ، نمي خواهم كه بوده باشم در هيچ قري و زماني و لحظه اي.

2005-07-31T02:24:00.000+04:30

سلاماي هدهد صبا به سبا مي فرستمتبنگر كه از كجا به كجا مي فرستمتحيف است طايري چون تو در خاكدان غمزينجا به آشيان وفا مي فرستمت‹‹حافظ››

2004-08-10T23:31:00.000+04:30

" آفتاب را در فراسوی افق پنداشته بودم " در آن هنگام که حضور تو در بطن بیقرار من نطفه بست ، دستانم پر از خورشید شد ... (ایمان)

2004-07-22T02:43:00.000+04:30

امشب باز من برگشتم برای بودن و می خوام دلیل بودنم اینجا هم تکثیر بشه تا بیشتر اینجا بیام... این جزئ اون دسته از نوشته هام هست که تو دفترم زندونی بود و حالا می خواد با خونده شدن توسط بقیه بودن خودش رو و بودن مخاطبش رو تکثیر کنه... ******************************************************************** زاده شدم در یک نگاه. فریاد زدم... گم شدم... هست شدم... نیست شدم... در یک نگاه تو رو به

2004-04-22T01:27:00.000+04:30

سلام به همه ی دوستان. با اينکه يه خورده دير شده اما سال جديد رو به همه تبريک ميگم و اميد که سال زيبايی رو پيش رو داشته باشين. به خاطر اين که چند وقت نبودمو نتونستم جواب لطف شما دوستان عزيز رو بدم از همه معذرت ميخوام. به اطلاع همه ی دوستام برسونم که با بازگشايی مجدد فروشگاه شهرکتاب آرين در خردادماه (به اميد حق) تصميم گرفته شده که فعلن وبلاگی با عنوان وبلاگ شهر کتاب آرين در پرشين بلاگ باز کنیم و

2004-02-12T21:55:00.000+03:30

ساعتها دقيقه ها ثانيه ها ساعات زندگی من در آرزوی متولد شدن ثانيه های با تو بودن است تا نگاهت زمان زندگيم را آبستن کند. تو بر روی عقربها می رقصی آونگ را به دست گرفته ای و مرا تاب ميدهی . من به سوی تو می آيم و تو با عقربه ها بالاتر می روی. و من سوار قطار ثانيه شمار به تو رسيدم تا با هم به زمان بی ثانيه وارد شويم. اما صبر کن ... بگذار تا عقربها را از صفحه بکنيم شماره ها را پاک کنيم و ثانيه و

2004-01-02T00:51:00.000+03:30

گاهي وقتها آدم از بزرگي خيلي چيزها ،از زيبايي شون،يکه ميخوره، اشک تو چشاش جمع ميشه و فقط ميتونه سکوت کنه... اون موقع تن آدم يه لرزش عجيبي توش ميافته و يه حس قشنگي به آدم دست ميده... يه عالمه کار ميخواد بکنه... يه عالمه داد ميخواد بزنه ... يه عالمه ميخوادنگاه کنه ... اما فقط ترجيح ميده که سکوت کنه و لذت ببره... از بزرگي يک اثر نقاشي ... از شفافيت يک نگاه... از حس يک نگاه ... از زيبايي يک اثر

2003-12-26T01:21:00.000+03:30

در عمق شب خورشيد وجودت بر سرزمين من تابيدن گرفت و مرا به آفريدن آسمان و زميني ديگر دعوت کرد.... مي خواهم آسمان تنهاييم را با تو نقش بزنم ... ماه را روشنتر ستارگانش را پر نور تر شب را شفاف تر زمين را سبز تر و دريا را دريايي تر ژرف تر و زيبا تر از ديروز به تصوير کشم ... مي خواهم با تو شهابها را از دويدن در آسمان باز دارم و به ميهماني خويش دعوت کنم تا با گرمي دلهامان

2003-12-07T01:52:00.000+03:30

بازم سلام. بازم فروشنده اومد .کرکره مغازه رو دادم بالا . عيب نداره يه چند وقتي غيبت خوب بود . حالا باز برگشتم .مي خوام اين تو باز چيزايي رو که دوست دارم ارائه بدم .خيلي دلم برا مغازه تنگ شده بود .درسته شايد بازم مثل قبل نتونم که هر روز جنس بريزم توش اما سعي ميکنم هر وقت جنس اوردم ،جنسام خوب باشه و حداقل بتونه اگه مشتريي اومد اون رو منزجر نکنه . خدا کنه .وحالا اولين مشتريم داره مياد .بهش سلام

2003-11-06T23:41:00.000+03:30

آقايان و خانومهای عزيز: فروشگاه تعطيله... هيچی نداريم هيچی هم نداشتيم خيلی هم بد اخلاقيم اما همه مشتريهامون رو دوست داريم اما ديگه حوصله هم نداريم. ببخشيد که نقش کليک حروم کن رو بازی کرديم. اساسن فروشنده ای که بلد نباشه جنس به مشتريش بندازه فروشنده نيست.البته اينم بگم که رو دلم نمونه اينجا فروشنده ،فروشنده نبود ها. اينجا فقط يه فروشنده بود... تازه اونم سعی داشت که باشه .فروشنده نمی دونه که چقدر

2003-10-08T00:54:00.000+03:30

استادم و فرود آمدم؛ نشستم و گريستم؛ بوييدم و بوسيدم؛ رسيدم و رفتم؛ پرواز کردم؛ برخاستم؛ چشمان خود را بستم و دگر بار رويا را ميهمان خويش کردم؛ در سکوت آبشار نگاهش قطره ای به صورتم چکيد. باز چشمان خود را در آن سوی آينه ديدم . رفتم... و با فرياد در گوش خود خواندم: که به تو گفته بودند که «غلغله ی پشت در زاده ی توهم توست ...» و من همچنان می رفتم.. ... (فروشنده)

2003-09-18T01:27:00.000+04:30

عجب گردشی داره اين روزگار... يه عالمه روز و شب به پای بتی که ساختی گريه می کنی... يه روز ديگه بتی که ساختی می آد و جلوی تو می ايسته و شروع می کنه خودش رو تيکه تيکه خراب ميکنه و تو نمی تونی کاری بکنی و بعد چند وقت که می گذره می فهمی که بت تو خصوصياتش اگر چه ساخته دل و ذهن تو بوده اما تو ، توی اون موقع ، وقتی که داشتی می پرستيديش ،وقتی که به فکر اون شب رو روز می کردی ،وقتی هر وقت که فکرش رو می

2003-09-11T01:04:00.000+04:30

دیگه دلم می خواد داشته باشدش... -مطمئنی؟ آره ... - بگو ببینم میدونی چه جوریه؟ نه... -میدونی اصلا چه جوری می نویسنش؟ نه... -می دونی چه جوری صداش می کنن؟ نه... - میدونی چقدر پهناوره؟ نه... - بگو ببینم دوست داری چه جوری باشه؟ نمی دونم... -دریایی ، اقیانوسی،آسمونی؟؟؟ ... - عمق داشته باشه یا همش سطح باشه ؟ ... -اصلا بگو بینم تو چقدر هستی تا اینا رو بخوای؟؟؟ ... .

2003-08-29T03:19:00.000+04:30

شب را به تو می سپارم تا با میلادت آن را در هم شکنی . زمین را، تا با دلت سرسبزش کنی و با بذری که در فضا پراکنده می کنی مهر را در میان آسمان و زمین پراکنده سازی . آسمان از تو ستاره باران شد . و زمین از بوی تو بهاری شد . شب را نگاه میدارم تا با ستارگانش میلادت را جشن گیرم . و زمین را می پویم تا درونم را از بوی تو لبریز کنم . (فروشنده)

2003-08-24T23:58:00.000+04:30

به اطلاع دوستان میرسانم که از این به بعد ادامه مطالب کتاب شناخت اساطير ايران رو در http://ostoureh.persianblog.com وارد میکنم.

2003-08-10T01:23:00.000+04:30

برای رفتن ورسیدن لحظه ای دیر نیست . اما "لحظه " را باید دید ... حس کرد ... داشت و حفظ کرد ..لحظه ی دیدار ،لحظه ی رفتن،لحظه ی فقدان،لحظه ی رسیدن، لحظه ی نوشتن ، کشیدن،و باز در انتظار لحظه ی دیدن یک "لحظه". اتفاق برای رسیدن و رفتن لازم است . اتفاق برای هر لحظه ای لازم است.در زندگی برای فراموش نشده گان و فراموش نکرده گان،بزرگترین لحظه ، لحظه رهایی ست .رهایی از هر چیز که بند نام داشته باشد. حتی بند

2003-08-07T00:24:00.000+04:30

اگه آدم یه گل توی یک ستاره داشته باشه ،شبها وقتی به آسمون نگاه می کنه ، آسمون رو پر گل می بینه... (به نقل از مسافر کوچولو)

2003-08-04T00:21:00.000+04:30

خاطره ،خاطره های زندگی ، خاطره ی عشق خاطره ی عشق ورزیدن خاطره ی عشق ورزیدن وزندگی.... فقدان، انتظار، رسیدن و رفتن... کم وبیش از مراحل عشق بازی در زندگی میشه به چهار مرحله ی شکل دهنده وتعین کننده ی بالا اشاره کرد.که مهمترین نقش رو آخرین کلمه(رفتن) مشخص میکنه.اینکه برن یا نه ؟به کجا؟و یا با هم یا با خاطره ی عشق به هم؟و مهمترین سوال اگر با هم همسفر شدند آیا در مسیر عشق رو حفظ خواهند کردو نهال اون

2003-08-02T00:26:00.000+04:30

کوله بارم را برای سفر با تو آماده کردم و تو را به خویش فرا خوانده ام ... تو نیامدی .. من در تو ماندم ... بودنت را ساختم... و می سازم... در آغوش فشردمت ... و می فشرمت... و با آوازی که در میهمانی شبانه ات سردادی، رقصیدم و میرقصم... خاطرت سبز و دلت دریایی (فروشنده)

2003-08-01T00:16:00.000+04:30

تکه هایی از کتاب< مونته دیدیو کوه خدا> _اگه پینوکیو تو ولایت رافانیلو بود به نشانه وفاداری نسبت به کسی که ساخته بودش ،همه ی عمرش چوب باقی میموند... _توی این شهر مرگ میترسه که زندگی ببلعدش، اینجا تنها شهر دنیاست که مرگ از بودنش خجالت میکشه... _میپرسم واقعا خسیسه؟ میگه خسیس چیه ،این یارو دستش هنوز باکره س. هیشکش هنوز نتونسته انگشتاش رو باز کنه... _کورهایی که سیاه می بینن بدون سفید چه جوری

2003-07-29T23:35:00.000+04:30

بابا باز یه عالمه مرسی آخه من چی کار میکردم اگه تو رو نداشتم ... (خودش میدونه با کیم)

2003-07-29T23:33:00.000+04:30

آسمان سحر را از ياد برده ... او ستاره را نیز از یاد برده... گویی خورشید از کار خویش خسته گشته... او را دیدم که هنگامی که در گوشه ای از زمین به خواب می رفت ، دیگر یارای بیدار شد نش نبود . او د یگر بیدار نخواهد شد... او سوخت اما نه در آتش دلتنگی من و تو... که برای تاریکی همه ی ما ... چرا که از تولد فریاد می کشید : آهای ... خورشید رهایی را بیدار کنید ... اما هیچ کس به فریاد او از خواب بر

2003-06-21T23:37:00.000+04:30

درخواست از تمام وبلاگی ها : لطفا برای تمام مريضها و اصلا برای هر کسی که مشکلی داره وتوش گير کرده دعا کنيد ...

2003-06-20T22:32:00.000+04:30

از کتاب ساعات و روايت عشق و مرگ ۶) تو ، همسايه خدا ، گاهگاهی اگر در شبی دراز با به در کوفتن سختم می آزارمت ـــ از اين روست که به ندرت می شنوم نفس هايت را و ميدانم :تو در راهرو تنهايی . و هنگامی که تو به چيزی نيازمندی ، کسی نيست آنجا که در پاسخ کورمال کورمال دستت نوشيندنی يی پيشکش ات کند : همواره گوش فرا ميدارم . اندک نشانی بده ! من بس نزديکم . تنها ديوار نازکی ست از اتفاق در ميانه ی ما زيرا

2003-06-12T01:43:00.000+04:30

و اين منم کوچکترين کودک دنيا به سبکی يک آه شناور بر آب نگاهی به آسمان در فکر ساحل ،که هيچ گاه در فکر مسافران دريا نبوده . او هميشه حاضر است و با صداقت خويش سفره ی گرم خود را بر جلوی پای مسافران گسترده است . او در خود ميزبانانی برای مسافران دريا گماشته است . اما من ميهمان ناخوانده ای هستم که کسی مرا در ساحل نه به انتظار نشسته ... آهای آب.... با توام نمی خواهم که مرا همانند باری که بر دوش

2003-06-04T12:14:00.000+04:30

I'm nobody Who are you ? If you're nobody like me we are two. Don't tell this to anybody they banish us It's so boring to be sombody... When you're nobody you're everybody..... ... )english poet(

2003-06-04T02:00:00.001+04:30

..... به دنبال صدايت بر روی خطوط تلفن دويدم تا قبل از محو شدن صدايت ،نفست را نيز در خود ذخيره کنم...اما بوق ممتد تلفن باز به من خنديد و گفت که تو تلفن را قطع کرده ای.... (فروشنده) ************************************* بعضی جاها انقدر توش گناه نيست که کار های خوب معني شون رو از دست دادن... تو اين چند روز فروشنده به يکی از اين جاها سفر کرده بود (فروشنده)

2003-05-26T23:52:00.000+04:30

بدان اول چيزی گه حق بيافريد گوهری بود تابناک . او را عقلنام کرد . و اين گوهر را سه صفت بخشيد:يکی شناخت حق و يکی شناخت خود و يکی شناخت آن که نبود ، پس ببود . از آن صفت که به شناخت حق تعلق داشت حسن پديد آمد ـــ که آن را نيکويی خوانند . و از آن صفت که به شناخت خود تعلق داشت عشق پديد آمد ـــ که آن را مهر خوانند . و از آن صفت که نبود پس به بود تعلق داشت حزن پديد آمد ــــ که آن را اندوه خوانند . و

2003-05-10T00:48:00.000+04:30

دهان تو گلداني ست كه با بوسه هايم باران بر آن خواهم ريخت ... لبا نت را بگشاي تا شكوفه ي باران متولد شود... (براي دورترين نزديك از طرف فروشنده) ****************************** نمي دونم چرا اگه هر كاري بكني بازم بعد از ظهر جمعه دل آدم ميگيره حتي اگه تو بدترين جاي يك فروشگاه از لحاظ شلوغي كار يعني پشت صندوق باشي.

2003-05-09T00:57:00.000+04:30

...آفتاب را دوست دارم به خاطر پيرهنت روي طناب رخت باران را دوست دارم اگر كه مي بارد بر چتر آبي تو و چون نماز خوانده اي من خدا پرست شده ام (بيژن نجدي) ****************************** همين قدر آسان ! آسمان كاردستي ناتمام كودكي است كه ماه را هلالي كژ بريده و چسبانده به گوشه يي و دريا آواز خوان پيري كه مرغان غربتي خالكوبي اش كرده اند . اگر تنها نيم روزي به پايان جهان باقي است دستانم

2003-05-06T01:44:00.000+04:30

هميشه همان... اندوه همان : تيری به جگر در نشسته تا سوفار . تسلای خاطر همان : مرثيه يی ساز کردن . غم همان و غم واژه همان نام صاحب مرثيه ديگر . ـــ هميشه همان شگرد همان شب همان و ظلمت همان تا چراغ همچنان نماد اميد بماند . راه همان از راه ماندن همان تا چون به لفظ سوار رسی مخاطب پندارد نجات دهنده ای در راه است و چنين

2003-05-03T23:31:00.000+04:30

چه خواهم کرد با روانی شب زده در اين صحراها در حال گرداوری لانه ها شاخه ها و در محاصره ی فلق؟ چه خواهم کرد اگر پرتوهای رخشان چشمانت را خاموش کنند و گوشتم گرمی نگاه هايت را احساس نکند؟ چرا تو را در آن شامگاه روشن برای هميشه از دست دادم؟ سينه ام امروز مانند ستاره ای خاموش باير است . (لورکا)

2003-04-27T00:06:00.000+04:30

مي گما اين مترو عجب وسيله ء جالبيه . توش تونستم ۳۲ صفحه کتاب رو بدون مزاحمت بخونم . فقط يه چيزايي مثل آهن به هم مي خوردن ويک کمي صدا ميدادن .فقط يک کمي

2003-04-26T00:15:00.000+04:30

کاش سنگي بودم تا فرهاد تو با تيشه اش بر من مي کوبيد ... لبانم را خرد مي کرد و با سنگهايش گلوبندي مي ساخت تا تو در گردن اندازي و من تکه تکه وبوسه زنان در سينه ات آرام گيرم... (فروشنده)

2003-04-21T00:21:00.000+04:30

ــــ زندگي چيزي نيست مگر تبادل بو ها ... (ايتالو کالوينو) ****************************** در عشق بازي انگشتان پيانيست بر روي کلاويه ها زمين مي رقصد آسمان با او همنوا ميشود و خورشيد تابيدن آغاز ميکند تا دستانش را گرم نگه دارد و نواي موسيقي آرام نگيرد تا ماه را از خانه ء خود بيرون کشيده و با او برقصد . اما در کسوف عشق بازي آن دو زمين از حرکت ايستاد و دستان پيانيست در آسمان يخ زد

2003-04-17T01:34:00.000+04:30

... گاه دلتنگي صورت خود را پس پنجره مي چسبانيد ... ... ********************** براي اون کسي که خيسي گونه هاش تقصير بارون نبود از (يانيس ريتسوس ) شعري به ذهنم رسيد که اينجا براش مينويسم . پنجره را باز کرد ملافه را روي هره ء پنجره انداخت روز را ديد پرنده اي در چشمانش خيره شد گفت : تنهايم ... زير لب گفت : زنده ام .... وارد اتاق شد... آينه هم پنجره ايست اگر از آن پايين بپرم در بازوان خود

2003-04-14T01:02:00.000+04:30

ديگر ندارم هرگز ؛ هميشه ندارم. بر ماسه پيروزي ردپاي گمشدهء خويش نهاد . من يکي بيچاره مردم مترصد پزستش همنوعان . نميدانم کيستي دوستت ميدارم . من نه مي خرم نه مي فروشم خار . کسي شايد در يابد که من نبافتم تاج خونين ؛ که با ريشخند ستيزم بود . حقيقتي ست که من روح خويش نه به نقد فروختم من بهاي پليدي با کبوتر داده ام . من هرگز ندارم چون از گونه اي دگر بوده ام هستم خواهم بود و در نام متغير عشقم

2003-04-11T00:36:00.000+04:30

بازم برگشتم .البته نمي دونم براي چي . ولي شايد باشم و باز برم .ولي کاش که رفتن فقط از اين وبلاگ نبود و آدم هر وقت دلش ميخواست ميتونست بره .کاش مثل شازده کوچولو ميدونستم که کي بايد برگردم پيش اون مار پير . اين چند وقته وبلاگ سبز بچه هاي ديگه رو ميخوندم .گاهي باهاشون سبز مي شدم بعضي وقتها آبي وزرد و قرمز.خيلي خوبه که بعضي ها به واسطهء همين وبلاگها با خودشون بيشتر رفيق ميشن و يا خودشون رو با نوشتن

2003-04-02T23:47:00.000+04:30

من فعلا رفتم ببخشيد...

2003-03-21T01:21:00.000+03:30

يه سلام سبز براي همهء همهء شما ها دوستهاي وبلاگي عزيز براي همهء اونايي که دلاشون پاک پاکه . تو سال نو دلهايي خالي از زردي گذشته و پر از سبزي و روزهايي آبي رو آرزو ميکنم .

2003-03-20T02:01:00.000+03:30

هيچي .حرف تازه اي نيست . همش درد خود فراموشي .آدمي که يادش بره که ميتونسته داد بزنه که آدم نيست . آدمي که يادش بره ميتونسته شعر بخونه که آدم نيست . آدمي که ... به قول چندين تا از دوستام مشکل IQ دارم زياد... کاش ميشد آدم هر وقت که مي خواست نباشه. کاش ميشد آدم از تو اين جهنم سياه که کسي نيست که برا آدم حرف بزنه مگه اينکه چيزي از آدم بخواد دستي نيست که دست آدم رو بگير مگه اينکه به اشتباه قکر کنه

2003-03-17T01:06:00.000+03:30

يکي از دوستام رو ديدم که خيلي شاکي بود. ازش علتش رو پرسيدم.آروم حرف ميزد ولي با چشاش فرياد کشيد وگفت : يکي نيست به آدم بگه بايد چي کار کرد؟؟؟؟ وقتي نبايد حرف دلت رو بزني. چرا ؟ خوب معلومه چون بهت دستور داده که نبايد بهش بگي دوستش داري. وقتي کنارت وايساده و فقط به اندازهء سرد شدن هواي گرم بدنش به روي کوير بدنت ازت فاصله داره و تو نمي توني بغلش کني وبهش بگي که ميخواي آفتاب تنش شباي کويرت رو روشن

2003-03-14T20:10:00.000+03:30

يک سخن از ابوسعيد ابي الخير: صد پير از پيران در تصوف سخن گفته اند.اول همان گفت که آخر. عبارات مختلف بود و معني يکي : (تو را بيش از تويي تو نيست . چون به خويشتن مشغول گشتي ازو باز ماندي.)

2003-03-13T19:27:00.000+03:30

کاش آنقدر بزرگ بوديم که مي توانستيم نام ديگري براي خود انتخاب کنيم و يا نهايتا از اين دست انسانها نباشيم که انسانيت و آزادي و سبزي را به فراموشي سپرده اند. انسانهايي که از عشق بي بهره اند . انسانهايي که دلهارا مکاني براي نگهداشتن نهالهاي سبز آماده نمي کنندمگر اينکه بخواهند از سوزاندن ساقهء آنها لحظه اي گرم بمانند. آنان نمي دانند که براي گرم شدن نيازمند دلهايي پاک و سبز هستند. کاش از آن دسته

2003-03-11T02:13:00.000+03:30

سلام . ولي چه فايده چرا که بازهم توي اين محل جديد سلامم زندانيست.محل و جا فرقي نداره . سلام وقتي روي کاغذ نوشته شده باشه زندونيه .وقتي تو گلو باشه آزادش نکني زندونيه .و وقتي رها ميشه که از ريشه رهاش کنيم .مثلا وقتي منتظري که کسي بياد و بهش بگي سلام.و سلام رو به جاي کاغذ به تمامي وجودش حک کني. سلام . من خودم يه چيزي رو خيلي دوست دارم و اونم اينه که کسي رو بهش سلامم رو حک ميکنم اهل مسافرت باشه .

2003-03-10T00:14:00.000+03:30

تنها دل گرم تو و ديگر هيچ . بهشت من دشت بی بلبلی ست بی گيتار با زردی محتاط و يکی چشمهء خرد . بی مهميز باد بر سر برگها بی ستاره ئی که دلدادهءبرگی باشد. پرتوی عظيم که فانوسک ديگران خواهد شد در گسترهء نگاه های منکسر آرامشی روشن آنجا که بوسه های ما انعکاسی خواهد بود گشايندهء راه دور ودل گرم تو و ديگر هيچ . ( فدريکو گارسيا لورکا)

2003-03-10T00:07:00.000+03:30

جمعه، 9 اسفند، 1381 ... نه سخن از اشتياق است نه گمان و دوری فقط ياد تو آتش بر خرمن است . گندمها در کنار ما می سوزند خاکستر می شوند. شوق را يار باشيم که گندمزار را در گندم خلاصه نکنيم . آن طرف گندمها ديوار است . (احمد رضا احمدی)

2003-03-10T00:06:00.000+03:30

جمعه، 9 اسفند، 1381 ... اگر دو تن يکديگر را در آغوش کشند آسمان پايين می آيد ما از دسترس نامهامان به دور می افتيم دوست داشتن عريان کردن فرداست از تمامی اسمها . (اکتاويو پاز)

2003-03-10T00:05:00.000+03:30

شنبه، 3 اسفند، 1381 آدم فقط بايد زنده باشد تا بميرد. (هزارتوهای بورخس)

2003-03-10T00:04:00.000+03:30

شنبه، 3 اسفند، 1381 ... باز هم نه دومين ... سومين روز ؛ماه ؛ سال ؛... شمارش از دستم در رفته است اما چشمانم هنوز بر در مانده است . هنوز در انتظار فرارسيدن آن لحظه هستم .... ببخشيد... انگار کسی ميايد ... نگاهش کردم... باز هم نه... او نيز خريدار مدادی برای دلتنگی خويش بود... ديگری خريدار کتابی که شايد گم کردهء خويش را در آن بيابد... اما گم کردهء من ميان اينها نيست... در کتاب نيست ... شهر لبريز

2003-03-10T00:02:00.000+03:30

جمعه، 2 اسفند، 1381 در اين مملکت عده ای هستند که در زمينهاشان جز سنگ چيزی ندارند. (کتاب با چشمان شرمگين) (چيزی نکاشتند و چيزی نمی خواهند بکارند چرا که فراموش کرده اند که زمينی هم دارند.)

2003-03-10T00:00:00.000+03:30

جمعه، 2 اسفند، 1381 ...آن مرد و زن ؛ زادهء يک قبيله و هم زبان وهم رسم يکديگر را عميقا دوست دارند. عشق آنها طبيعی ست . درست مثل روزکه کودک را از خواب بيدار ميکند و به سادگی نانی که مادرم در ده می پخت. به نرمی باد صبحگاهی بر بازوی برهنه ام لازم ‌‌مهم و ضروری است. درست مثل نفس کشيدن.آن عشق بی همتاست.حرف نمی زند. خود را شرح نمی دهد.وجود دارد و بيرون از کلام می ماند.در ابديت و جاودانگی اش می ماند. هر

2003-03-09T23:54:00.000+03:30

چهارشنبه، 30 بهمن، 1381 اين شبهای برفی قشنگ و سرد به چند تا چيز نياز داره که خاطره انگيز و سبز و گرمش کنه. يکيش گرم کردن دستای يخ کرده با باد گرمی که از شهر دل بلند ميشه . فقط بايد يادمون باشه که برفی رو که موجب بزممون شده رو زير پاهامون له نکنيم. ياد حرفهای تو کتاب مائده های زمينی افتادم. حيفم اومد ننويسمشون. ــ لوتر گفت که : برف را دوست ندارم ــ برف ماده ای صوفيانه است که هنوز طرفی از زمين

2003-03-09T23:49:00.000+03:30

دوشنبه، 28 بهمن، 1381 حس ميکردم که بايد چيزی راجع به ولنتاين بنويسم . ديشب توی وبلاگ دوستان ناشناخته متوجه شدم که خيلی از اين دوستان از مسئلهء مشترکی درد ميکشن .اونم فراموش شدن خيلی از مراسمهای سنتی وکلاسيک خود ما ايرانيهاست .به طور مثال چرا جشن هايی مثل مهرگان رو فراموش کرديم ولی در برپايی جشنی مثل ولنتاين کوشش ميکنيم. من می خوام به اين دوستان عزيز يه چيزی بگم.رفقا اگه چيزهايی فراموش شده تقصير

2003-03-09T23:48:00.000+03:30

جمعه، 25 بهمن، 1381 باد تند ديرگاه شب واپسين به ميان بازوان معشوقم افکند بادی که اگر تندتر وزيده بود بازويش را شکسته بود. چه سعادتی که باد ايستاد. (کتاب سرزمين گوجه های سبز نوشتهء هرتا مولر)

2003-03-09T23:46:00.000+03:30

جمعه، 18 بهمن، 1381 لحظه های ابدی ‌‌‌‌آنها نشنيدند صدای برف را هنگامی که در روی شيشه های ماشين جان می سپرد. ‌آنها نشنيدند صدای خاک را هنگامی که سينهء خود را شکافت و نان را به سفرهء ما داد. سفرهء تو سفرهء من ای کاش می ديدند می شنيدند من و تو بايد نشانشان بدهيم من و تو بايد به يادشان بياوريم که لحظه ها را بياد ‌‌‌آورند من وتو بايد برای نبرد با قاطلين لحظه ها ‌‌آماده شويم ‌آری قاطلين لحظه

2003-03-09T23:45:00.000+03:30

يكشنبه، 6 بهمن، 1381 دستی به من بده راهی به من ببخش و افتاب کن که می خواهم در چشمهای تو شب را زبون تر از هميشه ببينم و طوفان شوم به سبزه و بگذارم در باغ هر چيز ديگر است دريا نشين شود ودريا در چشمهای تو باغی چنين شود چيزی به من بگو دستی به من بده راهی به من ببخش . (اسماعيل شاهرودی)

2003-03-09T23:44:00.000+03:30

پنجشنبه، 3 بهمن، 1381 اعمال مظهر ما هستند.هر سرنوشت هر چقدر طولانی و پيچيده باشد در واقع شامل تنها يک لحظه است . لحظه ای که انسان برای ابد ميداند کيست . (بورخس)

2003-03-09T23:41:00.000+03:30

دوشنبه، 30 دى، 1381 من در تن خيابانهای تنهايی قدم بر ميدارم وميگذارم که ‌‌‌‌‌‌آب با خود ببرد غم سنگين تنهاييم را و ماه بخندد به سبکی عشقی که بر دوش ميکشم . (فروشنده)

2003-03-09T23:40:00.000+03:30

دوشنبه، 30 دى، 1381 خسته خسته خسته از روزهای گذشته در انتظار فردا گام بر ميدارم. از شکستگی ها و ظلمتها از بغضهای نشسته و شکسته از لغت طولانی انتظار اما همچنان اميدوار قدم بر سنگفرش ديگری می نهم چرا که عرقی شيرين از انتظار بر من نشسته است. من می روم و فقط به اميد فردايی که تو در ان نشسته ای زنده ام اما نميدانم که خورشيد فردا انقدر تاب می اورد که من در تو بياميزم (فروشنده)

2003-03-06T19:42:00.000+03:30

دوشنبه، 30 دى، 1381 دردناکترين عشق عشقيست که روی ويرانهء ديگری بنا شده باشد ؛ درست مثل گياهی که از خاک غنی شده باشد از پوسيدگی گياه ديگرتغذيه می کند. (مه اثر ميگوئل د اونامونا)